Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/12827 K.2010/8675

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 18/07/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, önceki davanın yargılaması aşamasında artan sürekli işgöremezlik oranının maddi tazminat hesabında gözetilmemiş olması nedeniyle artan işgöremezlik oran farkı kadar sürekli işgöremezlik tazminatı ve sakatlık oranındaki artışın oluşturduğu olumsuz etki nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, sürekli işgöremezlik oranındaki artışın önceki yargılama sırasında belirlenmiş olduğunu, davacının ek dava açma hakkı bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece; ilk davada alınan rapora göre davacının %45,2 oranda sürekli işgöremezlik sakatlığı bulunduğu, ilk rapor ile ikinci rapor arasındaki % 5 fark nedeniyle sürekli işgöremezlik tazminatı ve gelişen yeni olgu nedeniyle davacının manevi tazminat isteme hakkı bulunduğu kabul edilerek istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, sürekli işgöremezlik oranının %40,2 olduğuna ilişkin ilk rapora, 01.04.2004 günlü oturumda, açıkça bir itirazı bulunmadığını belirttiğinden, belirlenen ilk sürekli işgöremezlik oranı yönünden davalı yan yararına usulü kazanılmış hak doğmuştur. Ayrıca, davacının sağlık durumunda sonradan gelişen bir durum olmaksızın salt sürekli işgöremezlik oranındaki artışa ilişkin belirleme, davacıya yeniden manevi tazminat isteme hakkı vermez.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yerinde olmayan gerekçeyle, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.