Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/12887 K.2010/9892

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/03/2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, icra müdür yardımcısı olan davalının, 52 ada 1 nolu parselin icra aracılığı ile satışı aşamasında yolsuzluk ve usulsüzlükler yapması nedeniyle kazandığı ihalenin daha sonra iptal edildiğini belirterek, uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, kusuru ve ihmalinin bulunmadığını ileri sürerek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

İcra ve İflas Yasası’nın 5. maddesi gereğince; " İcra ve İflas Dairesi görevlilerinin kusurlarından doğan tazminat davaları, ancak idare aleyhine açılabilir. Devletin, zararın meydana gelmesinde kusuru bulunan görevlilere rücu hakkı saklıdır. Bu davalara adliye mahkemelerinde bakılır. "

Yerel mahkemece açıklanan yasal düzenleme gözetilerek, icra müdür yardımcısı olan davalı hakkındaki davanın husumet yönünden reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.