Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/13097 K.2010/9352

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 01/11/2004-16/02/2005 gününde verilen dilekçeler ile asıl ve birleşen davada trafik kazasından kaynaklanan desteğin ölümü nedeniyle tazminat, karşı davada araç hasarının gideriminin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/11/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalılar vekili ve davalılardan ... ile ... taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ... ile ...'nun tüm, davacı-karşı davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmedir.

2-Davacı-karşı davalıların diğer temyiz itirazına gelince; asıl dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın; karşı dava ise aynı kazada aracın hasarlanmasından dolayı uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece, her iki istemin de birer bölümü kabul edilmiş; karar, davacı-karşı davalılar ile davalılardan ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12. maddesi uyarınca dava konusunun para veya para ile değerlendirilebilir olması durumunda avukatlık ücreti, Tarife’nin üçüncü kısmına göre nispi olarak belirlenir.

Yerel mahkemece, davalı-karşı davacıların maddi tazminat isteminin reddedilen bölümü gözetilerek, davacı-karşı davalılar yararına yukarıda açıklanan Tarife gereğince avukatlık ücreti takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.