KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/13574 E., 2010/9946 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 16/05/2003 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ... Yay. A.Ş ve davalı ... vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, sorumlu yazı işleri müdürü olan davalılardan... hakkındaki istem husumet yönünden reddedilmiş; diğer davalılar hakkındaki istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılardan ... Yayıncılık AŞ ve ... tarafından temyiz olunmuştur.
Yayın gününde yürürlükte bulunan 5680 sayılı Basın Yasası’nın 16. ve 17. maddeleri gereğince hukuki sorumluluğun, yazıyı yazan ile yayının sahibine ve sorumlu yazı işleri müdürüne ait olduğu belirtilmiştir.
5680 sayılı Yasa gereğince süreli yayın niteliğinde olan dava konusu haberin yayınlandığı 19.05.2002 günlü gazetenin sorumlu müdürü olan davalılardan...’ın da diğer davalılar ile birlikte sorumlu tutulması gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, onun hakkındaki istemin husumet yönünden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/13574, K. 2010/9946, 7 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama