KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/14541 E., 2010/12373 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Davacı ... Bankası AŞ vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/06/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin reddine ilişkin 29/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; davacı Banka, dava dışı üçüncü kişilere kredi kullandırılması sırasında, görevi ile ilgili araç, gereç ve belgelerin korunması, kullanılması ve bakımında kusurlu davranan davalının eylemi nedeniyle uğradığını ileri sürdüğü zararın ödetilmesi amacıyla başlatılan icra takibine karşı davalı tarafından ileri sürülen itirazın iptalini istemiştir.
Eldeki davanın açılmasına neden olan icra takibinde asıl alacak tutarı 644.500,00 TL olup itirazın iptali istemi tümden reddedildiğine göre davalı yararına karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12. maddesi gereğince nispi avukatlık ücreti hesap ve takdir edilmesi gerekir.
Yerel mahkemece açıklanan düzenlemeye aykırı olarak davalı eksik avukatlık ücreti hesap ve takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/14541, K. 2010/12373, 2 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama