KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/14788 E., 2011/506 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Ocak 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 15/12/2000 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemlerine ilişkin olup yerel mahkemece, davacıların ağaçlandırma giderine yönelik istemi de kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.
6831 sayılı Orman Yasası’nın 114 maddesinde "Her türlü orman suçları ile tahrip olunan veya yakılan sahalar için, bu Kanunda yazılı tazminattan başka ayrıca, ağaç cinsine göre cari yıl içindeki mahalli birim saha ağaçlandırma gideri esas tutularak ağaçlandırma masrafına da..." karar verileceği belirtilmiş olup her türlü orman suçu nedeniyle ve ancak ilgili orman idaresi tarafından ağaçlandırma gideri istenebilir. Gerçek kişilerin, ağaçlandırma gideri altında tazminat isteme hakları bulunmamaktadır.
Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek davacılar yararına ağaçlandırma bedeli ödetilmesine de karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/14788, K. 2011/506, 24 Ocak 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama