KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/15087 E., 2010/11563 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Kasım 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 13/04/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; davacının harç yatırılmaksızın kararın tarafına tebliğine ilişkin istemi ek kararla reddedilmiş ve ek karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 26.06.2006 gün ve 25321/02 sayılı (.../TÜRKİYE dosyası) kararı üzerine Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2010 gün ve 2009/27-2010/9 sayılı kararı ile 492 sayılı Harçlar Yasası'nın 28. maddesinde yer alan karar ve ilam harcı ödenmedikçe ilgiliye ilam verilmeyeceğine ilişkin düzenleme iptal edilmiş; 6009 sayılı Yasa'nın 18. maddesi gereğince yeniden düzenlenen 28. maddede ise “…Bakiye karar ve ilam harcının ödenmemiş olması hükmün tebliğe çıkarılmasına, takibe konmasına ve kanun yollarına başvurulmasına engel teşkil etmez.” biçiminde yeni yasal düzenleme yapılmıştır. 492 sayılı Harçlar Yasası'nın 6009 sayılı Yasa ile değişik 28. maddesi gereğince karar ve ilam harcının yatırılıp yatırılmadığına bakılmaksızın verilen kararın taraflara tebliğ edilmesi gerekir.
Yerel mahkemece açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek, karar harcı yatırılmaksızın mahkeme kararının tebliğine ilişkin istemin ek karar ile reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, 12.10.2009 gün ve 2007/190-2009/388 sayılı ek kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/15087, K. 2010/11563, 8 Kasım 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama