Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/2854 K.2010/1938

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 22/01/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, sosyal güvenlik kurumu tarafından karşılanmayan protez bedeli ile birlikte % 10 ilaç katılım payının da davalılardan alınmasını istenmişlerdir. Yerel mahkemece, benimsene bilirkişi raporunda ise sadece davacıya takılan protezin bedeli belirlenmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden; dava konusu kazada yaralanan davacılardan ...‘in uyluk kemiğinin kırıldığı, bir süre hastanede yatarak tedavi gördüğü, ameliyat geçirdiği, % 43 oranında meslekten kazanma gücünü kaybetmiş sayılacak biçimde yaralandığı ve davacıların sosyal güvenlik kurumuna ilaç katılım payı olarak 209,7 YTL ödedikleri anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece, davacılar tarafından ödenen ilaç katılım payından kusur indirimi yapılarak kalan tutarın davalılardan alınmasına karar verilmesi gerekirken, ilaç katılım payına ilişkin istem gözetilmeyerek, sadece protez bedelinin kabul edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b) Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, davacının yaralanma derecesi, olay günü, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmesi için karar bozulmalıdır. 2009/2854-2010/1938