Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/4838 K.2010/1732

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...'ne izafeten ... Orman Bölge Müdürlüğü aleyhine 28/12/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/10/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, davalıya ait depoya bırakılan ağaçların kaybolması nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, mirasbırakanından kalan taşınmaz üzerindeki ağaçları davalı idareden izin alarak kestirmiş; ancak, mirasçıların itirazı üzerine davalı idarece tespiti yapılan ağaç, 18/04/1983 gününde davalıya ait depoya çekilmiş ve iddiasını kanıtlayan tarafın ağaçları alınabileceği belirtilmiştir.

Dava konusu taşınmazla ilgili olarak açılan tapu iptal ve tescil davası 17/07/1997 günü karara bağlanmış; 01/06/1998 gününde onanarak kesinleşmiş ve taşınmaz 13/05/1999 günü davacı adına tescil edilmiştir.

Dosya içeriğinden, 25/12/2003 ve 11/01/2004 günlerinde meydana gelen sel ve taşkın nedeniyle ağaçların bir çoğunun kaybolduğu anlaşılmaktadır. Davacı, tapu iptal ve tescil davasının kesinleşmesinden sonra ilk kez 01/06/2005 günü davalı idareye başvurarak ağaçların teslimini veya değerinin ödenmesini istemiştir. Davalı idare ise aradan uzun süre geçmiş olması nedeniyle çürüyen ağaçların sele kapıldığını, teslim edilebilecek ağaç bulunmadığını belirterek davacının bu istemini reddetmiştir.

Yerel mahkemece, davalı idarenin yediemin olarak teslim aldığı ağaçları veya bedelini taşınmaz sahibine geri vermekle yükümlü olduğu gerekçesiyle, ağaçların hesaplanan 2005 yılı değeri üzerinden istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

2009/4838-2010/1732

Mülkiyeti davacıya ait olan taşınmazdan kesilen ağaçların davalının elindeyken kaybolduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Hiç kimse kendi kusuruyla meydana getirmiş olan zarardan başkasının sorumlu tutulmasını isteyemeyeceğinden, oluşan zararlardan tarafların hangi oranda sorumlu olacağının saptanması gerekir.

Somut olayda, davacı tescil davası sonunda veya en geç tapu kaydının adına tescil edildiği günde idareye başvurarak ağaçları alabilecekken bunu yapmamıştır. Tescil davasının kabul edildiği veya taşınmazın davacı adına tescil edildiği günden sonra davalı idarenin ağaçları koruma yükümlülüğü ortadan kalktığından, davacının savsaması nedeniyle zararın çoğalmasına yardım ettiğinin ve olayda davalı idare kadar kusuru bulunduğu kabul edilmelidir.

Yerel mahkemece, dava konusu olayın gelişimi ve tarafların sıfatı gözetilerek, davacının olayda %50 oranda bölüşük kusurlu olduğu ve ancak dava gününden itibaren faiz isteyebileceği benimsenip sonucuna göre bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.