Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/5143 K.2010/1501

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı Maliye Hazinesi'ne izafeten Mal Müdürlüğü aleyhine 19/08/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı Maliye Hazinesi'ne izafeten Mal Müdürlüğü vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, mirasbırakan adına kayıtlı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümünün tapusunun iptali ile tespit dışı bırakılması nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı Hazine; kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup özel mülkiyet konusu olamayacağını; sahil şeridinden yararlanma önceliğinin kamuya ait olduğunu; tam değere göre karar verilmesi durumunda, iptal edilen bölümün herkesin kullanılması gereken bir yer olması nedeniyle, davacılara hak etmedikleri bir bedelin ödenmesi sonucunu doğuracağını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece yapılan keşif üzerine taşınmaz bedelinin 27.665,84 TL olduğu belirlenmiş, belirlenen bedel üzerinden davacıların elinde kalan taşınmaz bölümünün yeri ve niteliği ile davacıların uzun yıllar taşınmazdan yararlanmış olmaları nedeniyle % 10 oranında indirim yapılarak istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenler ve dosyadaki bilgi ve belgelerin tümü birlikte değerlendirildiğinde yerel mahkemece yapılan indirim azdır. Daha üst düzeyde indirim yapılmak üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davalının 20.000,00 TL tazminat ile sorumlu tutulması suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.