KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/5794 E., 2010/1798 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... Tük. Mal. San. Tic. Ltd. Şti. ve diğeri aleyhine 14/02/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/10/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Tük. Mal. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanma ve araçta hasar meydana gelmesinden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Yaralanması nedeni ile 1.500,00 TL tedavi gideri ödetilmesini isteyen davacı, tedavi gideri ile ilgili olarak hiçbir sigorta şirketi tarafından hiçbir ödemede bulunulmadığını belirtmiştir.
Dosya içeriğinden, davacıya ... Sigorta Şirketi tarafından tedavi gideri olarak 4.016,00 TL ödendiği ve bu ödemenin, ödeyen sigorta şirketi tarafından ... AŞ’den alındığı anlaşılmıştır. Ayrıca davacıya, tedavi gideri kapsamında sayılan bakım gideri ile geçici ... görmezlik zararı olarak toplam 6.179 Euro ödenmiştir.
Yerel mahkemece, yapılan ödemelerle davacının tedavi giderine ilişkin isteminin karşılandığı sonucuna varılarak, bu istemin reddedilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/5794, K. 2010/1798, 24 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama