KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/6391 E., 2010/2197 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
347 kelime·2 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 01/09/2003 gününde verilen dilekçe ile eski hale getirme bedeli istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/07/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, meranın sürülüp ekilmesi nedeniyle eski hale getirme bedelinin ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.
Yerel mahkemece yapılan keşif sonucunda alınan ziraat bilirkişisi raporuna göre ... köyü 113 ada 6 parsel nolu meranın davalılarca ekilip biçildiği, valiliğin 25.10.2002 günlü men kararı üzerine el atmaya son verdikleri, keşfin yapıldığı 23.05.2007 gününe kadar geçen süre içinde mera örtüsünün yeniden oluştuğu ve meranın bir bölümünün eski haline geldiği anlaşılmıştır. Şu durumda, taşınmaz için belirlenen zararın tümünden davalının sorumlu tutulması hak ve adalete uygun değildir.
Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince uygun bir indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, belirlenen 11.878,75 YTL tazminat tutarı 8.000,00 YTL'ye indirilmek suretiyle kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/6391, K. 2010/2197, 3 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama