Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/6613 K.2010/2701

Davacı ... Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 09/02/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 27/03/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalıların haksız eylemleri nedeniyle uğranılan kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davalıların sorumlulukları altında bulunan alanın çok geniş olduğu, davalılara asıl görevlerinin yanında başka görevler de verildiği, görevleri gereği verilen donanımın yeterli olmadığı ve bu koşullarda davalılardan kaçak kesim yapılmasını engellemelerinin beklenemeyeceği, davalıların kusurları bulunmadığı gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalıların sorumluluğunun yasal dayanağı Borçlar Yasası’nın 41 ve izleyen maddeleri olup savsama (ihmal) düzeyindeki tutum ve davranışlar da bu madde kapsamındadır. Somut olayda, eylemleri en azından savsama niteliğinde olduğu açık olan davalıların, uğranılan zarardan sorumlu oldukları kabul edilmelidir. Yerel mahkemenin, davanın reddine ilişkin olarak gösterdiği gerekçeler, davalıların sorumluluğunu ortadan kaldıracak nitelikte değildir. Görev ve hizmet koşullarına ilişkin olgular, zararın kapsamının belirlenmesinde bir değer taşır ve Borçlar Yasası’nın 43 ve 44. maddeleri uyarınca zarar tutarının belirlenmesinde davalılar yararına bir indirim nedeni olabilirse de istemin tümden reddi gerektirmez.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davalıların sorumluluğu benimsenip zararın kapsamı belirlendikten sonra Borçlar Yasası’nın 43 ve 44. maddelerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.