KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/6676 E., 2010/3140 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
245 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/01/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız haciz işlemi nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, maddi tazminat isteminin bir bölümü kabul edilmiş; davacı ile davalı-karşılık davacının manevi tazminat istemleri tümden reddedilmiştir.
Taraf vekilleri, karar tebliğ edilmeden ve temyiz süresi başlamadan önce mahkemeye 02/03/2009 günlü dilekçeyi sunarak, aralarında düzenlenen protokolde belirtilen feragat nedeniyle davanın reddedilmesini istemişlerdir. Aynı günlü protokol ile taraflar, dosyadaki alacaklarından dolayı birbirlerini akladıklarını (ibra ettiklerini) belirtmişlerdir. Yerel mahkemece, 13/03/2009 günü verilen karar ile karardan sonra feragat edildiği gerekçesiyle temyiz dilekçesi olarak kabul edilen dilekçe, temyiz harç ve gideri alınmaksızın 06/04/2009 günü temyiz defterine kaydedilecek dosya Dairemize gönderilmiştir.
Yerel mahkemelerce verilen son kararların temyiz yolu ile Yargıtay’ca incelenebilmesi için taraflardan birinin kararı temyiz etmiş olması gerekir. Taraflardan birinin temyiz istemi olmadıkça, kararı vermiş olan mahkeme dava dosyasını kendiliğinden Yargıtay’a gönderemez. Yargıtay’da temyiz edilmeyen bir karar hakkında kendiliğinden temyiz incelemesi yapamaz. Temyiz dilekçesi içeriği ve yapılması gereken işlemler Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın düzenlenmiş olup aynı Yasa'nın 434/3. maddesinde de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderinin tamamının ödeneceği belirtilmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/6676, K. 2010/3140, 19 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama