Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/7047 K.2010/3544

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 08/07/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, arkadaşının sürücüsü olduğu motosiklette yolculuk yaparken, davalılardan ...’ın sürücüsü olduğu traktör ile motosikletin çarpışması nedeniyle yaralanmıştır.

Davacının iş göremezlik zararı, 09/03/2007 günlü bilirkişi raporunda 45.643,10 YTL olarak hesaplanmış ve davacı vekili, 06/06/2007 günlü oturumda, rapora karşı bir diyeceği olmadığını söylemiştir. Davalı yanın itirazı üzerine alınan 2. raporda davacının iş göremezlik zararının 47.235,46 YTL olduğu belirtilmiştir. Davacı, 2. rapor sonucuna göre ıslah dilekçesi vererek istemini artırmıştır. Davacı vekilinin, 09/03/2007 günlü ilk rapora itiraz etmemesi nedeniyle, ilk raporda saptanan tutar yönünden davalı yararına usulü kazanılmış hak doğmuştur.

Yerel mahkemece, davalı yan yararına meydana gelen usulü kazanılmış hak gözetilmeyerek, 2. rapor sonucuna göre karar verilmiş olması;

b)Davacı, yolcu taşımaya uygun olmayan motosiklete binerek kendi eylemi ile zararın artmasına neden olmuştur. Bu durum davacının bölüşük kusurunu oluşturduğundan Borçlar Yasası'nın 44. maddesi uyarınca saptanan tazminattan uygun bir tutarda indirim yapılmamış olması;

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, ilk raporda hesaplanan 45.643,10 YTL maddi tazminat tutarından dosya kapsamına göre indirim yapıldıktan sonra davalı yanın 40.000,00 YTL maddi tazminat ile sorumlu tutulması suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.