Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/7067 K.2010/3550

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... Ankara Ajansı AŞ aleyhine 23/03/2007 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'nin tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ve davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalılardan ... Haber Ajansı kaynaklı olup diğer davalı ...’ye ait web sitesinde yayınlanan “Memura Senet Tuzağı” başlıklı gerçek dışı haberin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, uğradıkları manevi zararın, ortaklaşa ve dayanışmalı olarak (müştereken ve müteselsilen) davalılardan alınmasını istemişlerdir.

Yerel mahkemece, kısa kararda her bir davacı yararına 2.500,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL manevi tazminatın kabulüne, gerekçeli kararda ise her bir davalıdan 5.000,00 TL toplam olmak üzere 10.000,00 TL manevi tazminat alınarak, davacılara eşit olarak ödenmesine karar verilmiştir. Toplam tazminat tutarı doğru olmakla birlikte davacıların dava dilekçesindeki istekleri gözetilerek, davalıların ortaklaşa ve dayanışmalı olarak sorumlu tutulmamış olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.