KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/7106 E., 2010/2936 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
387 kelime·2 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/08/2003 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazasından doğan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/09/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı dava dilekçesinde, davalının tam kusurlu olduğu iddiası ile istemde bulunmuştur. Yargılama sırasında davacının 2/8 oranında bölüşük kusuru olduğu saptanmış ve yerel mahkemece de bu olgu benimsenmiş olduğu halde manevi tazminat isteminin tamamı kabul edilmiştir.
Meydana gelen trafik kazasında davacının da bölüşük kusuru bulunduğu anlaşıldığına ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince, istek aşılarak, istekten fazlasına karar verilemeyeceğine göre, davacı yararına takdir edilen 14.000,00 YTL manevi tazminat tutarından matematiksel oranda olmamak üzere takdir edilecek bir tutarda indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 12.000,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/7106, K. 2010/2936, 17 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama