Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/7243 K.2010/3170

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... Gazetecilik San ve Tic. Ltd. Şti aleyhine 04/09/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/03/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Yerel mahkeme hakiminin tazminat verilmesine esas aldığı bilgilerin ... ve bir albayın bilgisayarında ele geçen bilgi ve belgeler ile MİT takibi sonucu elde edilen bilgiler olduğu ve bu bilgi ve belgelerin davacı ...'in sanık olarak yer aldığı Ergenekon iddianamesinin eklerinde bulunduğu dolayısıyle haber konusunun iddianame ekindeki bilgi ve belgelere göre gerçek olduğu, haberde davacının kişilik haklarına saldırı oluşturabilecek herhangi bir yoruma yer verilmediği anlaşıldığından haberde hukuka aykırı bir durum olmadığı gibi, haberde; kamu yararı, güncellik ve en azından görünürdeki gerçeklik bulunduğundan tazminat davasının reddine karar verilmesi düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama görüşüne ve düşüncelerine katılmıyorum. 22/03/2010

KARŞI OY YAZISI

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... Gazetesi’nin 20.07.2008 tarihli nüshasında davalı ... tarafından kaleme alınan 1. sayfasındaki “Çıkış Noktası Cemevi Toplantıları”, 10 sayfasındaki “Cemevinde ... Hücresi Kurmuş” başlıklı haberlerin iftira ve yalan olup, davacıyı kamu nezdinde küçük düşürme amacıyla yapıldığını, önünde ve sonunda beraat edeceği bir soruşturma kapsamında tutuklu bulunmasının kişilik haklarına saldırılmasını meşrulaştırmayacağını ileri sürerek manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar vekili cevabında; söz konusu yayının, basının haber verme özgürlüğü sınırları içinde kalınarak gerçeklik güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi ve konu ile ifade arasında düşünsel bağ kuralları çerçevesinde yapıldığından hukuka uygun olduğunu, hakaret ve aşağılayıcı ifade kullanılmadığını, bu nedenle kişilik hakkının saldırıya uğradığından bahsedilemeyeceğini, Ergenekon iddianamesinin eklerinde yer alan 441 numaralı dosyada, bu haberdeki belgelere yer verildiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkeme; tutuklu bulunduğu davanın yargılaması devam ederken davacı aleyhinde haber yapılmasının okuyucu kitlesinde olumsuz düşünceler yaratabileceği, yargılama sonuçlanmadan davacının fotoğrafı da konmak suretiyle bu şekilde yayın yapılmasının kişilik hakkına saldırı mahiyetinde ve hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiş, Dairemiz sayın çoğunluğunca ilk derece mahkemesinin bu hükmü onanmıştır.

Davacı vekili cevaba cevap dilekçesinde; davaya konu yayında geçen haberlerin, Ergenekon adı verilen soruşturma neticesinde hazırlanan iddianame ve eklerinde yer aldığını kabul etmiş, sadece iddianamenin mahkemesince kabulünden önce yayın yapılmasına karşı çıkarak davalıların kasıtlı ve kötü niyetli olduğunu ileri sürmüştür.

Dairemiz önceki kararlarında, iddianame ile adli ve idari soruşturmada geçen hususların ve eylemlerin haber yapılmasını “görünür gerçek” olarak kabul etmek suretiyle kişilik hakkına saldırı niteliğinde görmemekte iken, yerleşik uygulamalarımıza aykırı olarak bu durumu kişilik hakkına saldırı ve hukuka aykırı kabul ederek davalıları tazminatla sorumlu tutan yerel mahkeme hükmünü onayan sayın çoğunluğun kararına bu nedenle katılmıyorum. 22/03/2010