KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/7653 E., 2010/3576 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mart 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
383 kelime·2 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Genel Müdürlüğü aleyhine 02/08/2007 gününde verilen dilekçe ile istirdat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, ödenen paranın geri alınması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı; görevi gereği aldığı ve kasaya aktarılmak üzere açıkta bekletilen paranın, kimliği belirlenemeyen bir kişi tarafından çalındığını, çalınan parayı davalı idareye ödemek zorunda kaldığını belirterek, ödediği paranın geri alınmasını istemiştir.
Yerel mahkemece, yeterli güvenlik önlemlerini almayan davalı idarenin kusurlu olduğu sonucuna varılarak istem kabul edilmiştir.
Dava konusu olayda, sorumluluğu altındaki paraların korunması konusunda gerekli özeni göstermemiş olan davacı, zararlı sonucun doğmasında kusurludur. Bu nedenle davacının hiç kusuru bulunmadığının kabulü ile hüküm kurulması yerinde değildir. Gerekli güvenlik önlemlerinin alınmamış olması ise davalı yönünden bölüşük kusur oluşturur.
Yerel mahkemece, olaydaki kusur ve bölüşük kusur durumu gözetilerek, saptanan 9.000,00 TL zarardan, Borçlar Yasası'nın 44/1. maddesi uyarınca, uygun bir tutarda indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davalının 6.000,00 TL tazminat ile sorumlu tutulması suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/7653, K. 2010/3576, 29 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama