KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/7736 E., 2010/3495 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mart 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/03/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil ... ... Sigorta AŞ vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davalının temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Davada taraf niteliği (sıfatı) ve dolayısıyla temyiz hakkı bulunmayan ... ... Sigorta AŞ’nin temyiz dilekçesi reddedilmelidir.
2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...’ün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
3-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın, kusursuz sorumlu olan davalı Noter ...'den alınması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı Noter ... tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı, oto alım satım anlaşması yaptığı ... aleyhine Çerkezköy Asliye 2. Hukuk Hakimliği'nde 2007/214 Esas sayılı dava açmıştır. Dava sonunda 9.750,00 YTL’nin faizi ile ödetilmesine karar verilmiştir.
Yerel mahkemece, davacının aynı zararın ödetilmesi amacıyla açtığı davada verilen bu karar nedeniyle çifte ödeme (tahsilde tekerrür) önlenecek biçimde bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/7736, K. 2010/3495, 29 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama