Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/8274 K.2010/4062

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 28/02/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/10/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı ... taraflarından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’na 5236 sayılı yasa ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 1.250,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalı ...'ın temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların temyiz itirazına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davacılar ile davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik haklarına saldırıdan dolayı davacılardan ... 7.000,00 TL diğer davacı ... ise 3.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan alınmasını istemişlerdir.

Yerel mahkemece, davalılardan ... hakkındaki istem reddedilmiş, diğer davalı ... hakkındaki istem yönünden ise her bir davacı yararına takdir edilen 400,00'er TL manevi tazminat alınmasına karar verilmiştir.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş, kararı önce davalılardan ... temyiz etmiştir. Davalılardan ...'ın temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmesi üzerine davacı taraf, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 433/2. maddesinde yer alan düzenleme gereğince temyize cevap dilekçesiyle temyiz hakkını kullanmıştır. İstemin kabul edilen ve davalı tarafından temyiz edilen bölümü kesin olup temyiz edilemeyen kararlardan olduğundan, temyiz süresi içinde kararı temyiz etmeyen davacıların da bu yüzden cevap dilekçesi ile kararı temyiz hakları bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.