KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/8513 E., 2010/4689 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ...ve diğeri aleyhine 11/07/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...’in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.
Davacılar dava dilekçesinde, davalının tam kusuruna dayanarak maddi ve manevi tazminat istemişler, yargılama aşamasında davalının 3/8 oranda kusurlu olduğu anlaşılmıştır. Ne var ki, davalının 3/8 oranda kusurlu olduğu benimsenerek karar verildiği halde istemlerin tamamının kabulüne karar verilmiştir.
Olayda davalının 3/8 oranda kusurlu bulunduğu kabul edildiğine göre, dava dilekçesindeki maddi tazminat isteminden davalının kusuru gözetilerek matematiksel oranda, manevi tazminat istemi yönünden ise matematiksel oranda olmamak üzere uygun bir indirim yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.
Yerel mahkemece, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesinde düzenlenmiş bulunan istekle bağlılık kuralı gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/8513, K. 2010/4689, 21 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama