Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/9001 K.2010/5237

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 26/03/1997 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/10/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili, davalı ... ve davalı ... vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalılar ... ve ...’nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar ... ve ...’nun diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılardan ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı bankanın ... Şubesi çalışanı olan davalıların, taşınır değerler (portföy) yönetimine ilişkin düzenlemelere uygun olmayan işlemleri nedeniyle davacı bankanın uğradığı zarardan sorumlu tutulmalarına karar verilerek, asıl alacağa reeskont ve avans faizi yürütülmüştür.

Davaya konu tazminat sorumluluğunun dayanağı haksız eylem olup taraflar arasında ticari ilişki bulunmadığından olayda uygulanacak faiz ölçüsü reeskont ve avans faizi değil, yasal faizdir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, davalıların reeskont ve avans faizi ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.