KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/9049 E., 2010/4354 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... Memişoğlu tarafından, davalı ...aleyhine 22/01/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/07/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, çevreye zehirli gaz yayılması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi ile zehirli gaz içeren tankların kaldırılarak başka yere taşınması ve ruhsatlarının iptali istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istem zamanaşımı nedeni ile reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.
Davacılar, 1999 yılında meydana gelen Gölcük depremi sırasında zarar gören ACN tanklarından sızan zehirli gaz nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesi ile birlikte tankların bulundukları yerden kaldırılması ve ruhsatlarının iptalini de istemişlerdir.
İdari işlem ve eylem niteliğindeki ruhsatın iptali ile tankların güvenli bir yere taşınması istemlerinin davalıya karşı değil; ruhsatı veren idareye karşı, idari yargı yerinde açılacak bir idari davada ileri sürülmesi gerekmektedir.
Yerel mahkemece, ruhsatın iptali ile tankların güvenli bir yere taşınmasına ilişkin istemler yönünden davalıya karşı dava açılamayacağı gözetilerek, bu istemlerin pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile tüm istemlerin zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/9049, K. 2010/4354, 14 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama