Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/9344 K.2010/5557

Davacı ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 20/11/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Geçiş üstünlüğü kuralını ihlal eden davalılardan ...'un sürücüsü olduğu aracın, davacıların içinde bulunduğu araca çarpması nedeniyle davacılardan ..., kafa bölgesinden 10 gün iş ve güce engel olacak biçimde; diğer davacı ..., yüzünde ve vücudunda sıyrıklar ile gözde kornea çizilmesi oluşacak biçimde; öteki davacı ... ise vücudunda ekimoz oluşacak biçimde yaralanmışlardır. Yerel mahkemece alınan bilirkişi raporunda, davalı sürücü olayda %75 kusurlu bulunmuştur.

Yerel mahkemece, davacılardan ... ile ... yararına ayrı ayrı takdir edilen 3.500,00'er TL manevi tazminat yerinde ise de; dava konusu olayda davalının kusur oranı, diğer davacı ...’in yaralanma derecesi ile tarafların ekonomik ve sosyal durumları gözetildiğinde, davacılardan ... yararına takdir edilen 3.500,00 TL manevi tazminat fazladır. Davacılardan ... yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, adı geçen davacı yararına 1.000,00 TL manevi tazminat takdir edilmek suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.