Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/9536 K.2010/5314

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/11/2008 gününde verilen dilekçe ile hakaret eylemine dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, kendisine hakaret eden davalının bu eylem nedeniyle Çamardı Sulh Ceza Mahkemesince cezalandırılmasına ilişkin olarak verilen kararın kesinleştiğini belirterek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, önce davacının kendisine hakaret ettiğini, bunun üzerine davacıya karşılık verdiğini ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, kabul edilen manevi tazminata uygulanacak faizin başlangıcı ve olay günü olarak belirtilen 31.11.2007 gününün yanlışlıkla yazıldığı; Kasım ayındaki gün sayısı 30 olduğu gibi olayın da 30.11.2007 günü meydana geldiği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, kabul edilen manevi tazminata 30.11.2007 gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, 31.11.2007 gününden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.