KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/9914 E., 2010/5384 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 20/06/2005 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 03/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılardan ... mirasçıları vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ile davalılardan ... ve ...'ın temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalılardan ... ve ...’ın temyiz itirazına gelince; dava, rücu yolu ile tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davalılardan ... ve ...'in dava açılmadan öldükleri, ... ve ...'ın ...'ın mirasçısı olmadıkları nedeniyle husumet yokluğundan reddedilmiş, diğer davalılar hakkındaki dava ise esastan reddedilmiş; karar, davacı ile davalılardan ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.
Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12. maddesi uyarınca dava konusunun para veya para ile değerlendirilebilir olması durumunda avukatlık ücreti, Tarife’nin üçüncü kısmına göre nispi olarak belirlenir.
Yerel mahkemece, temyiz eden davalılar ... ve ... hakkındaki davanın esastan reddedildiği gözetilerek, davada kendilerini vekilleri aracılığı ile temsil ettiren davalılar yararına yukarıda açıklanan Tarife gereğince nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, maktu vekalet ücreti takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/9914, K. 2010/5384, 5 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama