Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/9993 K.2010/5902

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Müessese Müdürlüğü aleyhine 05/12/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava elektrik çarpması nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, çocukları ...'in elektrik çarpması nedeniyle yaralandığını belirterek, tedavisi için gereken giderlerin davalıdan alınmasını istemişlerdir.

Davalı ise, dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edildiği halde davaya yanıt vermemiştir.

Yerel mahkemece, daha önce aynı davacılar tarafından aynı davalıya karşı, aynı olay nedeniyle açılıp sonuçlanarak kesinleşmiş bir dava bulunduğu gerekçesiyle istem, kesin hüküm nedeniyle reddedilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 237. maddesi gereğince kesin hükmün var olabilmesi için, davanın taraflarının, dava konusunun ve dayanılan dava sebebinin aynı olması gerekir. Davacıların önceki davadaki istemleri sürekli iş göremezlik zararına ilişkin olup eldeki davadaki istemleri ise tedavi giderine ilişkindir. Önceki davada verilen kararın kesin hüküm oluşturabilmesi için aranan koşullardan dava konusunun aynı olması koşulu eldeki uyuşmazlıkta gerçekleşmediğinden ortada davanın reddini gerektirecek nitelikte bir kesin hüküm varlığından söz edilemez.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davalının sorumlu tutulacağı maddi zararın kapsamının belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.