KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/10037 E., 2010/11387 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Kasım 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki hatalı tedavi nedeniyle tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 27/04/2010 gün ve 2010/2231-2010/4985 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemleri reddedilmelidir.
2-Diğer karar düzeltme istemine gelince; dava, hatalı tedavi nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiştir. Davalıların temyizi üzerine karar Dairemizce düzeltilerek onanmıştır. Davacı kararın düzeltilmesini istemiştir.
Dosya içeriğinden, dava dilekçesinde faiz isteminde bulunmayan davacının; ıslah dilekçesinin 4. bendinde açıkça, dava dilekçesi ile istediği maddi ve manevi tazminatlara dava gününden itibaren yasal faiz yürütülmesini istediği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, dava dilekçesi ile istenilen tazminatlara da dava gününden itibaren yasal faiz yürütülmüş olması doğru olup davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekirken, karar bu yönden de düzeltilerek onanmış bulunduğundan, davacının karar düzeltme istemi kabul edilmeli.
Dairemizin düzeltilerek onama kararının 2/b bendi gerekçe ve sonuç bölümünden çıkartılmalı; belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, düzeltilerek onama kararının (2/a) bendi kalacak biçimde karar düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/10037, K. 2010/11387, 4 Kasım 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama