KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/10075 E., 2011/11886 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Davacı ... İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/10/2005 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Yasa'ya muhalefetten kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, 6831 sayılı Orman Yasası gereğince orman yangınına sebebiyet vermeden kaynaklanan ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme harcamalarının tazminine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi tarafından tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalının evinin yakınında anız ve kuru otları yakması sonucu, orman yangınına sebep olduğunu bu alanın ağaçlandırma gideri olarak ve yangın söndürme çalışmaları için yapılan harcamaların davalıdan tazminini talep etmiştir.
Davalı, duruşmalara katılmamış ve açılan davaya cevap vermemiştir.
Yerel mahkemece, ceza dosyasının sadece bir kısım duruşma tutanakları dosya içerisine alınmış, yine mahkemece başkaca araştırma yapılmaksızın açılan davanın reddine karar verilmiştir.
Kural olarak, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi gereği; ceza mahkemesinde verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de Hukuk Hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız olmayıp Ceza Mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin tespit kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcıdır. Davaya konu olayda; ceza yargılaması sonucunda verilecek kararın eldeki davayı etkileyecek nitelikte olması nedeni ile Anamur Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/137 Esas sayılı dosyası sonucu beklenerek karar verilmek üzere usul ve yasaya uygun olmayan kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/10075, K. 2011/11886, 15 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama