Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/10254 K.2010/10311

Davacı Başbakanlık ... vekili Av. ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 27/07/2007 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının öteki temyiz itirazına gelince; davacı, kiralayanı Vakıflar Genel Müdürlüğü, kiracısı ... İl Müftülüğü olan taşınmazın hor kullanıldığını, taşınma sırasında duvarlara yapılan ağaç kaplamaları, elektrik ve telefon prizleri ile bataryalar sökülerek taşınmazın hasarlı bırakıldığını; uğranılan zararın ödetilmesi istemiyle açılan tazminat davasında verilen karar gereğince ödediği tazminatın, zarara yol açan davalılardan rücu yolu ile alınmasını istemiştir.

Davalılar ise, binanın boşaltıldığı gün izinli olan davalılardan ...’in, sorumluluğu olmadığını; sökülen eşyanın müftülükte bulunduğunu, zararın oluşmadığını ileri sürerek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, davalılardan ... hakkındaki istem reddedilmiş; diğer davalı ... hakkındaki istemin ise bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu binanın uzun süre kullanılması nedeniyle eskimiş olması gözetildiğinde, Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince yapılan %50 indirim azdır. Daha üst düzeyde indirim yapılmak üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, kabul edilen 23.706,50 TL tazminat tutarı 13.000,00 TL'ye indirilmek suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.