Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/11170 K.2011/13433

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 04/05/2009 gününde verilen dilekçe ile yedieminlik ücretinden kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yedieminlik ücretinin ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Ceza soruşturması kapsamında mülkiyeti ihtilaflı olan 3 adet büyükbaş hayvanın yediemin olarak davacıya teslim edildiği, şüpheliler hakkında takipsizlik kararı verilmesi üzerine teslim tesellüm tutanağı ile hayvanların sahiplerine iade edildiği anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında yedieminlik ücretinin hesaplanması için dosya bilirkişilere tevdii edilmiş, bilirkişi raporunda; 3 adet büyükbaş hayvanın 2 yılda ortalama 3.576,00 TL net gelir getireceği, ürünlerini de kendisi almak şartıyla davacının zararının oluşmadığı, ek raporlarında ise; hayvanların dava tarihi itibarıyle toplam satış değerlerinin 4.850,00 TL olduğu bildirilmiştir.

Yerel mahkemece; davacının kendisine yediemin olarak teslim edilen hayvanlara 2 yıl boyunca baktığı, bu nedenle yedieminlik ücreti verilmesi gerektiği, Adalet Bakanlığına ait depo ve garajlardaki mahcuz mallar için ödenecek ücret tarifesi hakkındaki tebliğnamaye göre; muhafaza ücretinin o malın satışa esas alınacak değeri üzerinden günlük binde bir olarak hesap edileceği gerekçesiyle ineklerin dava tarihindeki satış değerleri üzerinden hesaplanan 3.177,60 TL ücretin tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, davacının kendisine yediemin olarak teslim edilen 3 adet büyükbaş hayvana yaklaşık iki yıl kadar baktığı tartışmasız ise de; bilirkişi incelemesinden de anlaşılacağı gibi davacının elde ettiği gelir yedieminlik ücretini aştığından herhangi bir zararının oluşmadığı anlaşılmıştır. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.