KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/11626 E., 2011/13596 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 22/08/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:
Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içerisinde bulunan ceza mahkemesi kararında, davacının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Ancak eldeki dosyada bulunan 11.03.2010 tarihli Adli Tıp uzmanı bilirkişi raporunda davacının 45 gün iş ve güçten kalacak ve %23 oranında meslekte kazanma gücünde azalma olacak şekilde yaralandığı belirtilmiştir.
Ceza dosyasında alınan rapor ile sonradan Adli Tıp uzmanı bilirkişiden alınan raporlar arasında açık bir çelişki bulunmaktadır.
Davacının sonradan alınan bilirkişi raporunda belirtilen şekilde yaralanmasının dava konusu olay neticesinde olup olmadığının belirlenmesi için Adli tıp Kurumundan rapor alınması ve belirlenecek sonuca göre maddi ve manevi tazminat konusunda karar verilmesi gerekirken; mahkemece, açıklanan yön gözetilmeden, eksik incelemeyle karar verilmiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/11626, K. 2011/13596, 15 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama