KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/11757 E., 2011/13054 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/05/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/06/2010 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 06/12/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacı vekili gelmedi. Açık duruşmaya başlandı.
Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı tarafından 13.11.2009 tarihinde açılan ek davaya karşı, davalı taraf 14.12.2009 günlü cevabında zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Mahkemece, zamanaşımı konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir.
Olay tarihi 19.05.2002 olup, ek dava 13.11.2009 gününde açılmıştır. Adli Tıp maluliyet raporu 26.11.2004 tarihinde alınmış, ceza davasında 30.11.2006 tarihinde karar verilmiştir. Olaydaki uzamış ceza zamanaşımı beş yıldır. Ek dava tarihinde uzamış ceza zamanaşımı dolmuştur. Mahkemece, ek davanın zamanaşımı yönünden reddi gerekirken kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/11757, K. 2011/13054, 6 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama