Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/12422 K.2012/446

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 03/10/2003 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/01/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazasında yaralanan davacının manevi tazminat talebinden ibarettir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya arasında mevcut bilgi ve belgelerden, davalı sürücünün tam kusuru ile sebebiyet verdiği trafik kazasında kazanın meydana gelmesinde bir kusurları olmayan davacıların muhtelif derecelerde yaralandığı, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği, ancak kısmen kabul kararına rağmen davalıların yargılama ücretlerinin tamamından sorumlu tutulduğu, davacılar yararına vekalet ücreti takdirinde hataya düşüldüğü anlaşılmıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 413 ve devamı maddeleri gereğince yargılama giderleri, tarafların haklılıkları oranlarına göre taraflar üzerinde bırakılır. Somut olayda davacının kısmen haklı olduğuna karar verilmiş olmasına rağmen yargılama giderlerinden davanın kabul ve reddi nisbetine göre karar verilmemiş olması doğru olmamıştır.

Dava sebebinin bütün davacıları için ortak olduğu somut olayda davacılar yararına tek bir vekalet ücreti takdiri yerine her bir davacı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda sözü geçen hatalar kararın bozulmasını gerektirir ise de, bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/son maddesi gereğince temyizen incelenen kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.