Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/12644 K.2010/12350

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı TC Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı aleyhine 16/09/2008 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 16/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, idari para cezasının ödetilmesi amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, dava konusu idari para cezasının kaldırılması nedeniyle konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden; 4857 sayılı İş Yasası gereğince özürlü ve eski hükümlü çalıştırmadığı gerekçesiyle hakkında idari para cezası uygulanan davalının 17.05.2007 günlü dilekçe ile idare mahkemesinde iptal davası açtığı; idari para cezasının ödetilmesi amacıyla başlatılan 03.07.2007 günlü icra takibine karşı 18.07.2007 günlü itiraz dilekçesini veren davalının idare mahkemesinde açılan dava sonuna kadar icra takibinin durdurulmasını istediği; eldeki itirazın iptali davasının 16.09.2008 günü açıldığı; idari para cezasının iptaline ilişkin kararın ise 20.04.2009 günü kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davalı, dava konusu idari para cezasına karşı icra takibine geçilmeden önce itiraz edip iptalini istediğine ve kesinleşen iptal kararıyla da idari para cezası kaldırıldığına göre, davalının dava açılmasına yol açtığı kabul edilemez.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, dava açılmasına yol açmayan davalının yargılama gideri ve avukatlık ücreti ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.