KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/14273 E., 2012/1574 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
388 kelime·2 dk okuma
Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 23/03/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 27/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:
Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya kapsamına göre; mahkemece benimsenen davacı ...'nın destekten yoksun kalma zararının hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporunda, dava konusu kaza nedeniyle davanın ihbar edildiği Axa Oyak Sigorta şirketince davacı tarafa yapılan 40.000,00 TL'lik sigorta ödemesi,
hesaplanan tutardan mahsup edilmek suretiyle 70.703,94 TL destek zararı belirlenmesine karşın hesap hatası sonucu kısa kararda, sigorta şirketince yapılan 40.000,00 TL'lik ödeme bir kez daha mahsup edilerek anılan davacının destek zararının 30.703,94 TL şeklinde yazılmış olduğu anlaşılmış olup, sigorta şirketi ödemesi bilirkişi raporunda hesap edilen tutardan düşüldüğüne göre mahkemece tekrardan düşülmüş olması doğru görülmemiştir.
Ancak, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden kararın HUMK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/14273, K. 2012/1574, 7 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama