Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/14345 K.2011/278

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/06/2010 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen 22/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, icra müdürlüğünce yapılan açık artırmada satın alınan taşınmazın ilanında belirtilen alanından küçük olması nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem feragat nedeniyle reddedilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacılar dava dilekçesinde saklı tuttukları fazlaya ilişkin haklarını harcını da ödeyerek 14.04.2010 günlü dilekçeyle ıslah etmişlerdir. Dava, feragat nedeniyle reddedildiğine göre, ıslah dilekçesiyle birlikte alınan harcın da karar kesinleştiğinde ve istekleri durumunda davacılara geri verilmesine karar verilmemiş olması;

3-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 6. maddesi uyarınca anlaşmazlık, feragat nedeniyle; kanıtların toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce giderilirse, Tarife'de belirlenen ücretlerin yarısına karar verilir.

Yerel mahkemece ilk oturumda ve kanıtlar toplanmadan feragat nedeniyle davanın reddine karar verildiğine göre, davalı yan yararına yukarıda belirtilen düzenleme gereğince avukatlık ücreti hesap ve takdir olunması gerekirken, maktu avukatlık ücreti hesap ve takdir edilmiş olması;

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.