KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/14352 E., 2012/1595 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş. aleyhine 09/10/2002 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/04/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili; duruşmasız olarak incelenmesi de davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 07/02/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı banka vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat Şener Özkan geldiler. Açık duruşmaya başlandı.
Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacılar, dava konusu edilen taşınmazın iştirak halinde malikleri olup; veraset belgesine göre miras payları belirlidir. Şu durumda, taşınmazın onarım giderinden dolayı miras payları oranında hak sahibi durumundadırlar. Mahkemece, bu yönün gözetilmemesi doğru görülmemiştir. Ancak, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; kararın, HUMK'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/14352, K. 2012/1595, 7 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama