Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/14493 K.2011/2391

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/12/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalı tarafından yazılan "Küresel ve Yerel Mafya Kıskacındaki Son Kale Türkiye" isimli kitabın çeşitli bölümlerinde kendileri hakkında yer verilen sözlerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu belirterek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemişler, davalı dava konusu edilen sözlerin eleştiri niteliğinde olduğunu, benzer konuda açılan davada verilen ret kararının onanmak suretiyle kesinleştiğini ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalı tarafından yazılan "Akbabalar Örgütü" isimli kitapta da davacılar hakkında benzer sözlerin yer aldığı, bu konuda açılan davanın reddedildiği; yazıların bütünü gözetildiğinde, eleştiri niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle, istemin reddine karar verilmiştir.

Dava konusu edilen nitelendirmelerin yer aldığı kitabın bütünlüğü göz önünde tutulduğunda, esas itibariyle güncel konulara ilişkin olduğu; bu bağlamda, davacıların da eleştirildiği görülmektedir. Davalının, kamuoyunu bilgilendirme ve bunun da ötesinde

kamuoyu oluşturma hakkı çerçevesinde, davacılar tarafından söylenen sözlere karşı görüş, düşünce ve eleştiride bulunabilmesi olağan kabul edilmelidir. Ancak, bu hakkın kullanılmasında, yayının konusu ile kullanılan sözler arasındaki düşünsel bağlılığı oluşturan öz ve biçim dengesi korunmalıdır. Yayın doğru olsa ve kamu yararı bulunsa bile anlatım uygun değilse, aşağılayıcı, küçük düşürücü, abartılı ise hukuka uygunluktan söz edilemez.

Dava konusu yayında, davacılar hakkındaki kullanılan "İtalyan mafyası, beyin hastası adamcıklar çaldıysa iyilik için çaldı." şeklindeki sözler gözetildiğinde, öz ile biçim dengesinin bozulduğu sonucuna varılmaktadır. Bu değerlendirmeler eleştiri çerçevesinde kabul edilemeyeceği gibi yayının amacı bakımından gerekli olduğu da benimsenemeyeceğinden, yayın hukuka aykırı olup davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturur.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacılar yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.