Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/14727 K.2012/2522

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 14/12/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/09/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, noterlik mesleğinin gerektirdiği dikkat ve özeni göstermeyen davalı noterler tarafından sahte sürücü belgesi ve sahte nüfus cüzdanı ibraz edilerek düzenlenen vekaletname ve satış sözleşmesine istinaden satın aldığı ve sonradan el konulan araç için ödediği bedelin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, vekaletname ve satış için ibraz edilen belgelerin sahteliğinin anlaşılabilecek durumda olmadığını, iğfal kabiliyetine haiz olduklarını, zararın asıl haksız fiili yapan şahıstan istenilmesi gerektiğini, davacının ceza soruşturması kapsamında verdiği ifadelerinde aracı 5.000 TL'ye aldığını söylediğini, piyasa değeri 13.000 TL civarında olan aracı bu fiyata satın alan davacının olayda ağır kusurunun bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel Mahkemece; vekaletname tanzim edilirken ibraz edilen kimliklerin sahte olduğunun noterlikçe bilinemeyeceği ve bu hususta noterliğin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı, satış sözleşmesinin ise ibraz edilen resmi kimliklere bakılarak ve vekaletnamenin düzenlendiği noterlikten gerekli teyit alınarak yapıldığı, kimliklerde sakıncalı veya usulsüz bir durum görülmediği, bu nedenlerle davacının zarara uğramasında davalı noterlerin kusurunun varlığına ilişkin bir delil bulunmadığından davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı hakkında davaya konu edilen şikayet ile ilgili olarak sahte olduğu bildirilen sürücü belgesi ve nüfus cüzdanını ibraz ederek söz konusu vekaletname ve satış sözleşmelerinin düzenlenmesini sağladığından şüphelenilen ... ve ... isimli şahıslar hakkında evrakta sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından ... Cumhuriyet Başsavcılığının 209/6899 soruşturma numarasıyla soruşturma yapıldığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi düzenlemesine göre; hukuk hakimi ceza mahkemesinin kararı ile bağlı değilse de, olgu belirlenmesi ve mahkumiyet kararları ile bağlıdır. Somut olayın niteliği de gözetilerek yerel mahkemece, ceza soruşturmasının sonucunun beklenmesinde varılacak sonuç bakımından yarar olduğu anlaşılmaktadır. Şu halde, ceza soruşturmasının sonucu beklenmeli şayet davalılar hakkında kamu davası açılmasını gerektirecek bir karar verilmiş ise bu davanın sonucu beklenmeli ve tüm deliller

değerlendirilmek suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Bu yönün gözetilmemiş olması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.