KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/14744 E., 2011/324 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Ocak 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah. Sıfatıyla
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Oto. San. Tic. Ltd. Şti. ve diğeri aleyhine 01/03/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Oto. Paz. A.Ş vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, ayıplı aracın yenisi ile değiştirilmesi ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. İstemin bir bölümünün kabulüne ilişkin olarak verilen ilk karar Dairemizce, davacının tüm temyiz itirazları reddedilerek davalı yararına bozulmuştur. Yerel mahkemece bozmaya uyularak istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davalılardan Peugeot AŞ tarafından temyiz olunmuştur.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 413 ve izleyen maddelerinde düzenlenmiş bulunan yargılama giderleri, aynı Yasa'nın 423. maddesinde gösterilmiş olup yine aynı Yasa'nın 417. maddesi gereğince haklılık oranında davanın taraflarına yükletilir.
Diğer yandan; Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 426. maddesi gereğince, yargılama harç ve giderlerinin tutarları ve hangi tarafa yüklendiğinin gerekçeli kararın hüküm bölümünde açıkça ve tek tek gösterilmesi gerekir.
Yerel mahkemece kararın davalı yararına bozulduğu gözetilerek, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 9 ve 10 nolu bentlerinde yer alan yargılama giderlerinin tek tek açıklanarak haklılık durumuna göre aleyhine karar verilen tarafa yükletilmesi gerekirken, denetime uygun olmayacak biçimde ilk kararın temyizi nedeniyle yapılan yargılama giderlerinden, kararın yararına bozulduğu davalının sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/14744, K. 2011/324, 18 Ocak 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama