Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/14751 K.2011/657

Davacı ... ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Elektrik Dağıtım AŞ ve TEDAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine 09/05/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Elektrik Dağıtım AŞ vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, elektrik verilmemesi nedeni ile sulanamayan üründe oluşan verim kaybının ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre; davacı, sözleşmeli bezelye üreticisi olup sulu tarım yapmaktadır. Davalı GEDAŞ'a ait trafo hırsızlık olayları nedeni ile 21.10.2006 günü sökülüp götürülmüş ve davacının taşınmazında elektrik kullanma olanağı kalmamıştır. Davacı, davalıya 14.03.2007 günü başvurup trafonun biran önce takılmasını istemiş, trafo 18.04.2007 günü takılmış ancak, sözleşme yapılan şirkete 23.04.2007'de ürün teslim edilmeye başlandığından sulama mevsimi geçtiği için üründe verim kaybı oluşmuştur. Davacı, ürünün ekim ve hasat zamanlarını bilecek durumdadır. Kasım-Aralık aylarında yapılan ekiminin hasadı Nisan ayında başlayacak olmasına rağmen davacı, hasada çok az bir süre kala trafonun takılması isteğini davalıya bildirmiş olup zararın artmasında kendisinin de kusuru bulunmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan bu yön gözetilerek, Borçlar Yasası'nın 44. maddesi gereğince hesaplanan tazminat tutarından %10 oranda indirim yapılmışsa da yapılan bu indirim azdır. Daha üst düzeyde indirim yapılmak üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davalının 12.000,00 TL maddi tazminat ile sorumlu tutulması suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.