KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/1556 E., 2011/128 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ocak 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
338 kelime·2 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı karayolları Genel Müdürlüğü aleyhine 11/04/2005 gününde verilen dilekçe ile istirdat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, haksız eylem sorumlusu olduğu gerekçesiyle ödetilen tazminat tutarının geri alınması istemine ilişkin olup yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili yargılama aşamasında verdiği 31.07.2009 günlü dilekçe ile istem sonucunu 11.569,14 TL olarak bildirmiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 74. maddesinde yer alan yargıcın tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğine ilişkin istem ile bağlılık ilkesine aykırı olarak davalının 11.865,00 TL ile sorumlu tutulmuş olması;
b)5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrolü Yasası gereğince merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri kapsamına alınmış olup 492 sayılı Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi uyarınca harçtan bağışık olan davalının karar harcı ile sorumlu tutulmuş olması;
Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/1556, K. 2011/128, 17 Ocak 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama