Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/1614 K.2011/1489

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/01/2006 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem niteliğindeki yaralanma ve hakaret nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; davacı, aynı apartmanda komşusu ve apartman yöneticisi olan davalının, kendisini yaraladığını ve hakaret ettiğini belirterek, davalının 5.500,00 TL manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, uygunsuz davranışlarıyla apartmanda oturanları rahatsız eden davacının, bu konuda uyarılmış olmasının etkisiyle kendisine iftira attığını, aslında hakaret edenin davacı olduğunu ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece davalının 4.000,00 TL manevi tazminat ile sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki belgelerden, aynı apartmanda oturan tarafların arasında önceye dayalı çekişme olduğu, davacının kışkırtmasının etkili olduğu olayda tarafların birbirlerine karşı etkili eylemde bulunduğu ve davacının da davalıya hakaret ettiği gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.