Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/2487 K.2010/4779

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 03/11/2006 ve 26/09/2008 gününde verilen dilekçeler ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Öteki temyiz itirazına gelince; davacılar, çocukları olan diğer davacı küçüğün, misafirliğe gittikleri evin teras kısmından geçen yüksek gerilim enerji nakil hattındaki elektrik akımına kapılarak yaralandığını belirterek, uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemişlerdir.

Davalılardan ..., kusurlarının bulunmadığını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalılardan ... hakkında verilen görevsizliğe ilişkin önceki kararın kesinleştiği gerekçesiyle yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; diğer davalı ... hakkındaki istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda davalılardan ... 3/8, diğer davalı ... 3/8, dava dışı yapı sahibi 2/8 oranlarda kusurlu bulunmuşlar; ne var ki davacılar, yapı sahibi aleyhine dava açmamışlardır. Bu durumda, hakkında dava açılmayan yapı sahibinin kusur oranına karşılık gelen zarar tutarının belirlenen maddi tazminattan indirilerek, diğer davalının kalan zarardan sorumlu tutulması gerekir.

Ayrıca, hakkında idari yargıda açılacak bir davada ...'nın da tazminat ile sorumlu tutulabileceği öngörülerek, çifte ödemeye (tahsilde tekerrüre) yol açmayacak biçimde karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.