KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/3404 E., 2010/4908 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Hiz. A.Ş ve diğerleri aleyhine 01/03/2006 gününde verilen dilekçe ile el atmanının önlenmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılardan ... İletişim Hizmetleri AŞ, ... ve ...'nin temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalı ... Telekomünikasyon AŞ'nin temyiz itirazlarına gelince; dava, elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.
Yerel mahkemece, uyulan Dairemiz bozma kararı doğrultusunda tüm davalılar yönünden istemin kabulüne karar verilmiştir. Davalılardan Türk Telekomünikasyon AŞ, kendisine ait olup da kaldırılmasına karar verilen tesisin; GSM baz istasyonu olmadığını ve radyolink atlama noktası niteliğinde bulunduğunu ileri sürmüş ise de yerel mahkemece, bu yönde bir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. GSM baz istasyonları ile radyolink sistemleri arasında, yapılar ve sağlığa zararlı etkileri yönünden farklılıklar bulunmaktadır. Bu durumda, adı geçen bu davalıya ait tesisin niteliğinin bilirkişi incelemesi yapılarak belirlenmesi ve tesisin radyolink istasyonu olduğunun saptanması durumunda, buna ilişkin istemin reddedilmesi gerekir.
Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, davalılardan Türk Telekomünikasyon AŞ hakkındaki istemin de kabul edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/3404, K. 2010/4908, 26 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama