Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/3469 K.2011/2105

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 28/07/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu meydana gelen ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar, davalılardan ...'in sürücüsü olduğu aracın direksiyon hakimiyetini aşırı hız nedeniyle kaybetmesi sonucu meydana gelen olayda araçta yolcu olarak bulunan desteğin ölümüne yol açtığını belirterek, davalıların maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemişlerdir.

Davalılar ise, hatır için araca bindirilen desteğin ölümünden dolayı haklarında tazminat davası açılmasının usul ve esaslara aykırı olduğunu, sürücünün tüm önlemleri almış olmasına rağmen kazanın meydana geldiğini, isteğin çok fazla olduğunu ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, davacıların destekten yoksun kalma tazminatları hesaplanırken, sigorta tarafından yapılan ödemeler indirilmiş, işleyecek dönem zararından da % 40 oranda hatır taşıması nedeniyle indirimi yapılarak istemlerin birer bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden, işlemiş döneme ilişkin zarar tutarı üzerinden % 40 oranda hatır taşıması nedeniyle indirim yapıldıktan sonra bulunan 1.800,00'er TL'lik tutarlar maddi hata sonucu hesaba katılmayıp eksik tazminata karar verildiği, daha sonra fark edilen bu duruma gerekçeli kararda da değinildiği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, daha az maddi tazminatın kabul edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.