KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/3543 E., 2010/5518 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Davacı ... Müdürlüğüne... İşletme Müdürlüğü temsilcisi ... tarafından, davalı ...ye velayeten ... ve ...'a velayeten ... aleyhine 20/10/1998 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ...ye velayeten ... ve ... tarafından istenilmekle tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılardan ...nün temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer davalı ...’ın temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle ormanın yanmasından dolayı uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.
Davalılar ise, ormana zarar vermediklerini ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.
Yerel mahkemece, kanıtlanamadığı gerekçesiyle istemin reddine ilişkin olarak verilen ilk karar Dairemizce, orman yangınına davalıların yol açtığının anlaşıldığı, zarar tutarı belirlenip davalıların sorumluluğu yönünde karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Bozmaya uyan yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.
Dava, dava gününde ergin olan kişiye karşı açılır. 24/01/1980 doğumlu olup dava gününde ergin olan davalılardan ...’a velayeten babasına karşı dava açılması doğru değildir. Dairemiz bozma kararında bu durum bozma nedeni yapılmamışsa da; husumet, yargılamanın her aşamasında, mahkemelerce doğrudan gözetileceğinden, anılan davalı hakkındaki davanın husumet yönünden reddedilmesi gerekir.
Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, onun da tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/3543, K. 2010/5518, 6 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama