KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2010/3594 E., 2011/3272 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2011
- Mahkemesi
- Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve Reklamadam Reklam ve Tan. Hiz. Tic. Ltd. Şti aleyhine 08/12/2006 gününde verilen dilekçe ile Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na dayalı tecavüzün ref'i, meni, maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/05/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasası’na aykırı davranışın önlenmesi ve kaldırılması ile bu yüzden uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.
Dava konusu uyuşmazlık haksız eylemden kaynaklandığına ve taraflar tacir olmadığı gibi aralarındaki uyuşmazlık ticari işten doğmadığına göre kabul edilen tazminat tutarlarına uygulanacak faiz ölçüsü reeskont faizi olmayıp yasal faizdir.
Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, kabul edilen tazminatların reeskont faizi ile tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/3594, K. 2011/3272, 28 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama